درس عبرتی که دستگاه دیپلماسی باید از تجاوز آمریکایی ـصهیونی بگیرد

خبر حرفه ای/تجاوز آمریکایی ـصهیونی اخیر که بار دیگر وسط مذاکرات و درست در زمانی که گمان می‌رفت مذاکرات در حال نتیجه دادن است ، محقق شد گرچه سخت و جانکاه بود و هزینه‌های گزافی را به جاگذاشت اما درس‌های آموزنده‌ای را نیز به ویژه برای دستگاه دیپلماسی کشور درپی دارد که غفلت از آنها میتواند هزینه‌های بزرگتری را بر کشور و ملت تحمیل کند.

نکته اول آن است که گرچه دشمن ما متجاوز و کودک کش است و معیارهای اخلاقی و انسانی را در تعاملات و رفتار خود در نظر نمیگیرد و حتی وسط مذاکرات به آن سوی میز بیرحمانه و به دور از همه معیارهای بین‌المللی حمله میکند، اما این دلیل نمیشود که سیاست و کیاست لازم را در رفتار با این دشمن فریبکار در نظر نگیریم و بهانه ای که او برای تجاوز میخواهد را خودمان به دست او بدهیم…به قول حافظ شیرازی در آن بیت معروف:«من جرًب المجرب، حلت به الندامه» یا به عبارت دیگر آزموده را آزمودن خطاست….، حکایت دستگاه دیپلماسی ما نیز همین است…مگر دولت ما یکبار در بهار امسال وارد مذاکره با آمریکا نشد و با تجاوز پس از نیمه شب سگ هار این رژیم مواجه نشد ، چرا این آزموده را دوباره تکرار کردیم و به عبارتی خودمان شرایط و بهانه لازم را برای حمله و تجاوز مجدد و فریبکاری را به دست این دولت متجاوز دادیم، تا جایی که ترامپ به صراحت کمتر از ۲۴ ساعت قبل از حمله به کشورمان گفت که از مذاکره با ایران راضی نیستم و ایرانیان آنچه را که ما می‌خواهیم نمی‌دهند.. و بعد برای فریب دادن ما گفت که با این حال مذاکرات  ادامه میابد…مگر ما یکبار دیگر پیش از جنگ ۱۲ روزه با جملات مشابهی از این آدم فریبکار مواجه نشدیم، براستی مسئولان دستگاه دیپلماسی چه زمانی می‌خواهند از فریبکاری های ترامپ و عوامل او در منطقه درس عبرت بگیرند؟ آیا بهتر نبود به جای برنامه ریزی برای سفر به مسقط و ژنو و آزمودن آنچه را که قبلاً آزموده ایم، تضمین لازم را برای عدم حمله حین مذاکره می‌گرفتیم و تا تضمین نمی‌دادند، وارد مذاکره نمیشدیم….؟. منطق ما در این صورت روشن و مستدل بود، ما یک بار حین مذاکره مورد حمله قرار گرفته بودیم و جای مذاکره دیگری نبود مگر آنکه طرف متجاوز تضمین بدهد حین مذاکره حمله نمیکند، حالا اگر نمی‌خواستند تضمین بدهند ما هم مذاکره نمی‌کردیم و کشور در حالت نه جنگ و نه صلح باقی میماند، همچنانکه حدود هشت ماه بعد از جنگ ۱۲ روزه در همین شرایط بود.

نکته دوم اینکه سگ هار آمریکا در منطقه بهانه تجاوز مجدد را از ایستادگی دیپلمات‌های ما بر مواضع بحق ملت ایران در این مذاکرات به دست آورد و به عبارتی این مذاکرات به جای آنکه بستری برای صلح شود ، زمینه تجاوز مجدد را به اسراییل داد و ترامپ نیز با عدم اعلام رضایت خود، درست روز قبل از حمله منتهی به شهادت امام خامنه‌ای رضوان الله تعالی علیه ، چراغ سبز دیگری برای تجاوز به این رژیم داد و خودش نیز در این جنایت شریک شد، پس باید بدانیم مذاکره با ترامپ نه تنها مانع جنگ نیست بلکه تسهیل کننده آن است.

باید از رهنمودهای رهبر شهید ، امام خامنه‌ای در خصوص غیرعاقلانه و غیر هوشمندانه و غیر شرافتمندانه بودن مذاکره با آمریکا درس و پند لازم را می‌گرفتیم و این بار نیز ناخواسته در زمین دشمن بازی نمیکردیم، ممکن است عده ای بگویند که می‌خواستیم اتمام حجت کنیم و بهانه را برای حمله مجدد از دشمن بگیریم و پایبندی خودمان به دیپلماسی را به جهان نشان دهیم، اما نهادهای بین‌المللی هم امروز نشان داده اند که چقدر ناکارآمد هستند..کافی بود که عاقل و زیرک می‌بودیم و بر گرفتن تضمین لازم برای عدم حمله حین مذاکره پافشاری میکردیم و بهانه جویی را از دشمن سلب میکردیم و مذاکرات را تا حصول اطمینان از چنین تضمینی به تاخیر مینداختیم،اینجا ممکن است بعضی استدلال کنند که دشمن ممکن بود به دلیل نیامدن ایران سر میز مذاکره به ما حمله کند اما پاسخ آن است که از شرایط فعلی بدتر نمیشد،حتی در صورت تحقق چنین فرضیه ای( که امکان نقض آن محتمل تر می‌توانست باشد) حداقل آمادگی کشور برای مقابله بیشتر می‌بود و فریب نمی‌خوردیم و خیالمان راحت نبود که درحال مذاکره هستیم ، به طوری که با یک حمله برق آسای دشمن رهبر و بالاترین فرماندهان نظامی کشور را از دست بدهیم…

و نکته سوم اینکه حال که کشور در مخمصه جنگ افتاده، مسئولان دستگاه دیپلماسی باید بدانند که چگونه با این دشمن بدعهد و فریبکار رفتار کنند ، چرا که این جنگ نمی‌تواند همیشه ادامه داشته باشد و در آینده خواهی نخواهی نیاز به مذاکره برای آتش بس به وجود می‌آید، اینجا است که باید بدانیم ذره ای از رهنمودهای ولی خودمان در عمل عدول نکنیم، و عبرت لازم را از غیر هوشمندانه و غیر شرافتمندانه و ناعاقلانه بودن مذاکره با دولت ترامپ گرفته باشیم و هرگونه مذاکره برای آتش بس را از طریق سازمان ملل متحد و سایر نهادهای بین‌المللی یا دولتهای قابل اعتماد پیگیری کنیم.